Het hart, dat lieve grote hart van ons. Wat schuilt daar toch een kracht in. En dan bedoel ik niet zozeer ons fysieke hart. Ja dat ook, denk je eens in hoe dat lieve hart dag in dag uit het bloed rondpompt door ons lichaam zodat wij kunnen leven en bewegen. In zo’n 100.00 slagen pompt het per dag 7.000 liter bloed rond. Dat is een tankwagen vol! Dát is een wonder op zich.
Maar waar ik het hier over heb is ons energetisch hart. Dat hart heeft de energie van de zon. Je kan je er door laten verwarmen, voeden, koesteren. Het is ons centrum van liefde en verbinding. Teer, kwetsbaar en ongekend krachtig. Het is het centrum van ons wezen, wat ons leven richting en betekenis geeft. Het is de plek waar dualiteit weg valt. De plek waar onvoorwaardelijke liefde huist.
Waar liefde is, is geen plaats voor conflict. Gewoon, door aandacht te geven aan iemand, door écht te luisteren, vriendelijk te zijn, met compassie naar iemand kijken. Dat is niet ingewikkeld. Het kost niets en het is onbetaalbaar. Misschien ken je een situatie uit jouw leven waarbij je je verhaal vertelde aan iemand die alleen maar aandachtig luisterde. Niet alleen met de oren, maar ook met het hart. De verzachting die het geeft als jouw woorden of ervaringen worden ontvangen in een bedding van liefde en compassie ... Dat is voelbaar.
Dat lieve hart gaat zo vaak uit naar anderen. Maar... hoe vaak gaat ons hart uit naar ons zelf? Gebruiken we ons hart voor zelfliefde en zelfheling?
Ons hart is een onuitputtelijke innerlijke energiebron waaruit je kan putten. Deze energie wordt nooit oud, nooit moe en hoeft nooit gevoed te worden. Je hart is een energiecentrum dat zich kan openen, maar zich ook kan afsluiten als je geraakt wordt. Als dit centrum gesloten is kan de energie niet doorstromen. Maar het is nooit weg. Je hebt altijd de keuze om het weer te openen voorbij de angst van kwetsuur. Allereerst voor jezelf. De enige bestaansvoorwaarden zijn openheid en ontvankelijkheid. Alleen de bereidheid daartoe geeft al een kentering. Het hart wil wel, heel graag zelfs.
Je hart helpt je met het helen van je eigen kwetsuren. Waar de mind vaak een ongedurig gesprek heeft met onszelf, vind je in je hart onvoorwaardelijk geduld en liefde.
Het hart transformeert ‘lastige emoties’ in liefde.
Het hart wijst je de weg naar vreedzame oplossingen en begrip.
Zo dichtbij. Slechts een paar ademhalingen verwijderd van je.
Het ligt met alle liefde te wachten op jou en voor jou.
Als je wilt, probeer het dan eens uit:
Leg je handen op je borstbeen. Kalme en rustgevende handen.
Adem rustig 4 tellen in en 4 tellen uit. Alsof je door je hart heen ademt. Alsof je bij iedere ademhaling het vuurtje wat aanwakkert van binnen. Zet een fijne fauteuil bij dat vuurtje en blijf een poosje rustig zo ademen. Heel rustig, 4 tellen in, 4 tellen uit. Laat de zachte gloed van jouw hart naar binnen schijnen. En ervaar ...
De wereld is zoveel mooier als jouw hart erbij is ...
Ik hou van verwonderen en schrijf hier graag over.
Dingen die klein lijken, maar eigenlijk essentieel zijn. Verwondering over ogenschijnlijke ‘gewone’ dingen in het leven. Waar ik zomaar in volle vaart langs kan leven. Die ‘buiten gewoon’ blijken als ik er bij stil sta en het kan zien. Als ik me er bewust van wordt. Aandacht en presentie schenkt mij dat ik me weer kan verwonderen. Het geeft mij diepgang en maakt mijn leven zo waardevoller.