De kracht van stilte?!? Maar stilte dat is toch niets? Nou ja, het is niet iets.
En bedoel je dan ook niets doen? Nou ja, ik bedoel niet iets doen. Niets doelgerichts.
Ja maar wat doe je dan als je niets doet?? Gewoon rusten, beetje lummelen, mijmeren, alles door je heen laten gaan wat langs komt en daar niets mee doen.
Ja maar dan gebeurt er toch niets?!
Nou en dát is dus niet waar ...
Je kan jouw systeem zien als een fles troebel water. De hele dag zijn we in de weer. Hierbij worden allerlei dingen in ons aangeraakt. Door indrukken van buiten, ervaringen, ontmoetingen en zintuigelijke prikkels. En door indrukken van binnenuit in de vorm van gevoelens en emoties.
Je zou kunnen zeggen dat jouw fles met troebel water de hele dag door elkaar wordt geschud. Dit alles moet verwerkt worden door jouw lichaam. Dan wordt je fles met water weer helder. Maar om te verwerken heb je voldoende rust nodig. En daar is vaak te weinig tijd voor, zeker in onze hectische maatschappij met die constante toevoer van informatie en prikkels. Als dit niet kan worden verwerkt krijg je stapeling en uiteindelijk stagnatie van energie.
Het water blijft troebel, het stof blijft dwarrelen. Je raakt vermoeider, kan minder helder denken, je concentratie vermindert, je ziet minder snel de juiste oplossingen, waardoor er meer gedoe ontstaat. Wat je vervolgens weer raakt en moet zien op te lossen.
En wat doet die stilte dan?
Stilte en niet ‘iets doen’ zorgt ervoor dat je die fles met troebel water met rust laat. Door de stilte stopt de prikkeltoevoer en de rust zorgt er voor dat je lichaam de tijd krijgt om alles te laten zakken en om te kunnen verwerken. Om het los te kunnen laten zodat overbodige ballast niet onnodig lang in jouw systeem blijft hangen. Het maakt je een lichter mens.
Dit opruimen en verwerken zorgt er ook voor dat je hoofd stiller wordt. Die constante gedachtestroom wordt minder, of minder indringend.
Doordat het helderder wordt van binnen en je gedachtes afnemen kan je ook beter van binnen te raden gaan wat nou eigenlijk wijsheid is om te doen of juist te laten. Je kunt jezelf van binnen beter horen, de wijsheid die in je schuilt. Voelen hoe het werkelijk met je is en wat op dit moment passend voor jou is. En dat is vaak anders dan wat je hoofd je vertelt. Er komt ruimte voor je gevoel en voor de taal van je hart. En het wordt makkelijker om jouw innerlijk kompas te voelen die jou de weg kan wijzen.
En daarmee kunnen er zomaar andere antwoorden opborrelen. Oplossingen die nog niet eerder in je op waren gekomen. Oplossingen die misschien wel veel eenvoudiger zijn dan wat je met je hoofd kan bedenken. Het veld van stilte helpt je daar bij. Het is een krachtig en helend veld.
Zo nietsig is dat niets toch niet ... toch?
Krachtig spul dat niets ...
Ik hou van verwonderen en schrijf hier graag over.
Dingen die klein lijken, maar eigenlijk essentieel zijn. Verwondering over ogenschijnlijke ‘gewone’ dingen in het leven. Waar ik zomaar in volle vaart langs kan leven. Die ‘buiten gewoon’ blijken als ik er bij stil sta en het kan zien. Als ik me er bewust van wordt. Aandacht en presentie schenkt mij dat ik me weer kan verwonderen. Het geeft mij diepgang en maakt mijn leven zo waardevoller.