Ik ben dol op metaforen! Een beeld zegt meer dan 1000 woorden. Neem nou de ladekast … Ik zie mens-zijn als een grote ladekast vol met potentie, krachten, kwaliteiten, gedachten, gevoelens en emoties. Jouw ladekast is een uniek exemplaar. Daar bestaat er namelijk maar één van en dat ben jij!
Tof toch!
Stel je eens voor, in die ladekast van jou is echt alles van jou aanwezig. Het is er al. Er zijn van die laatjes open komen te staan. Laatjes die gestimuleerd werden. Of laatjes waardoor je de waardering kreeg die je nodig had.
Misschien het laatje van hard werken, of het laatje van sport, of het laatje van heel erg je best doen op school tot stress aan toe. Of laatjes die open zijn gaan staan om het in je leven ‘gemakkelijker’ te maken. Bijvoorbeeld het laatje van afstemmen en aanpassen. Of het laatje van afsluiten en terugtrekken als het teveel wordt voor je. Het laatje van in de schijnwerpers willen staan, of van juist onzichtbaar willen blijven. Het laatje van de gevoelige zijn, de zwakkeling. Of van de rauwdouwer.
Er zijn ook laatjes nooit open gegaan omdat je het nooit ontdekt hebt of omdat er geen oog voor was. Of er zijn laatjes dicht gegaan omdat er afwijzing was. Afwijzing voelt pijnlijk. En om die pijn te vermijden is dat laatje uit zelfbescherming dichtgegaan.
Misschien heb je zo’n laatje, bijvoorbeeld een laatje van lekker even helemaal niets doen. Of het laatje van gevoelens omdat daar geen ruimte voor was. Misschien een laatje met daarin boosheid, of nee zeggen. Of het laatje van kwetsbaarheid en zachtheid. Of een laatje met een talent dat dicht is gegaan omdat iemand ooit heeft gezegd dat je niet kon tekenen bijvoorbeeld. En je bent gaan geloven dat je niet creatief bent. Misschien laatjes van nog onontdekte interesses. Zo zijn er legio laatjes in jouw persoonlijke ladekast.
Als je geen keuze hebt welk laatje je open wilt zetten raak je uit balans. Als de laatjes die geopend zijn altijd open blijven, terwijl er in bepaalde situaties misschien een ander laatje veel beter zou zijn voor jou kom je iedere keer in een situatie die voor jou niet prettig is.
We zeggen dan van die half open ladekast: Ja, dit ben ik nou eenmaal of zo ben ik nou eenmaal. Dat is niet geheel waar. Ja, je bent dit ook! Dit hoeft allemaal niet weg, zeker niet!
Je zou kunnen zeggen dat voor elk laatje er ook een tegenpool voorhanden zou moeten zijn. In plaats van altijd aardig en vriendelijk blijven, ook kunnen voelen dat je boos bent omdat er over je grens wordt gegaan. Dat laatje met die kracht heb je nodig om je te verweren en te begrenzen. Of in plaats van altijd maar ‘aan staan’, het laatje van ‘nu even helemaal niets’ openen. En dat zonder schuldgevoel. Het ene hangt samen met het andere. Zolang je het laatje met de tegenpool nog niet kan gebruiken, heb je eigenlijk geen keuze en zal het oude laatje open blijven gaan.
De meeste “problemen” die ik in de praktijk tegen kom zijn terug te voeren op dichte laatjes, die vragen om geopend te worden. En laatjes die alsmaar open staan af en toe dicht doen. Ze kloppen van binnen aan je deur. Ze willen geleefd worden.
Het goede nieuws … dichte laatjes kunnen open!
Stel je voor dat je veel meer van die lades tot je beschikking had.
Die van potentie, van kracht, van rust, van talenten, van gevoelens, laatjes om keuzes te kunnen maken, of juist om het even te laten en het niet te hoeven weten, laatjes van kracht, van zachtheid, van liefde, van begrenzing … etc, etc etc. En dat dát laatje vrij komt dat op dat moment voor jou het beste is.
Jouw lieve Zelf staat te popelen om ontdekt te worden!
Want als jij dat niet doet, wie doet het dan wel?
Al die laatjes, ze zijn er voor jou.
Het is jouw ladekast! Je bent het allemaal!
Ga op ontdekking in jouw eigen ladekast en wie weet wat je vindt.
Zo ontdekte ik dat ik, naast een heel begaafde sporter, altijd druk en bezig, ook zeer sensitief was en veel rust nodig had. Dat ik naast stoer en sterk ook over zachtheid en over zoveel liefde beschikte. En dat ik het gewoon leuk vond om op Koningsdag met mijn kinderen op een kleedje vol met meuk te zitten. Ik was verbaasd om te ontdekken toen mijn kinderen klein waren dat ik het zo heerlijk vond om gewoon met mijn blote voeten in de zandbak te zitten.
Dat rust me zoveel goed doet snapte ik in het begin totaal niet … Dat laatje kende ik gewoonweg nog niet van mezelf. Die rust hielp om mijn sensitiviteit de ruimte te geven. Ook zo’n laatje dat open ging. En ik ontdekte dat ik een grote spirituele lijn had. En dat ik een groot helend vermogen heb.
Ik bleek ook te kunnen schilderen. Gewoon door het te doen, leek me wel eens leuk. Het eerste schilderij, ik was flabbergasted. Huhhh heb ík dit gemaakt?!? Nou, ja dus. Ik wist werkelijk gewoon nog niet dat ik dit kon. Allemaal dingen die ik 15 jaar geleden niet had kunnen bedenken. Maar wat wél al in mij zat! Het zat verstopt in mijn ladekast, geduldig wachtend tot de lade open zou gaan en het licht erin kwam.
En denk nou niet dat jij dat niet hebt … want iedereen is zo’n ladekast. Met eigen unieke laatjes. Met daarin stukjes JIJ verlangend om het licht te zien.
Als je wilt probeer het dan eens uit:
Pak een vel papier en potloden en een stapel kleine post it’s.
Wees gerust, je hoeft niet te kunnen tekenen!
Teken een denkbeeldige ladekast met een heleboel laatjes. Het hoeft nergens op te lijken!
Schrijf op ieder laatje een eigenschap, kwaliteit, innerlijke kenmerk van jezelf.
Kijk eens of je ook de andere kant, de tegenhanger van die kwaliteit of eigenschap kent.
Als je denkt: ja maar ‘dat ben ik niet’ of ‘dat kan ik niet’ of weerstand voelt, dan zit je misschien juist in de goede richting.
Waar in je leven zou je juist deze eigenschap goed zou kunnen gebruiken?
Schrijf de tegenhangers in een andere kleur op de overgebleven laatjes, als reminder of uitnodiging om deze te mogen openen.
Voel in jouw lichaam wat dit met je doet.
Iedere keer als jij iets meer van jezelf ontdekt reageert jouw systeem met opluchting, blijheid, ontspanning, rust, ruimte en meer liefde als beloning.
Waarom?
Omdat je weer iets van jezelf vrij maakt. En daar reageert jouw lichaam positief op. Wat een feest toch om jezelf te ontdekken. Dichte laatjes kunnen open …
Ik hou van verwonderen en schrijf hier graag over.
Dingen die klein lijken, maar eigenlijk essentieel zijn. Verwondering over ogenschijnlijke ‘gewone’ dingen in het leven. Waar ik zomaar in volle vaart langs kan leven. Die ‘buiten gewoon’ blijken als ik er bij stil sta en het kan zien. Als ik me er bewust van wordt. Aandacht en presentie schenkt mij dat ik me weer kan verwonderen. Het geeft mij diepgang en maakt mijn leven zo waardevoller.