Het hart, dat lieve grote hart van ons. En dan bedoel ik niet zozeer ons fysieke hart. Maar ons energetisch hart. Teer, kwetsbaar en ongekend krachtig. Wat schuilt daar toch een kracht in. Het is de plek waar dualiteit weg valt.
verder lezen ...
Ik zie mens-zijn als een grote ladekast vol met potentie, krachten, kwaliteiten, gedachten, gevoelens en emoties. Jouw ladekast is een uniek exemplaar. Daar bestaat er maar één van en dat ben jij. Sommige laatjes zijn open, anderen zijn (nog) gesloten ...
verder lezen ...
“De kracht van stilte?!? Maar stilte dat is toch niets?” Nou ja, het is niet iets. “En bedoel je dan ook niets doen?” Nou ja, ik bedoel niet iets doen. “Ja maar, dan gebeurt er toch niets?” Nou en dát is dus niet waar ...
verder lezen ...
Ik voel me ziekig. Niets ernstigs, gewoon niet fit. Heerlijk geniet ik van de omhulling van mijn fijne appartement. Tegen de middag besluit ik om een rondje park te gaan wandelen. Een zwerver met een dekbed bij zich, spreekt me vriendelijk aan. “Mevrouw mag ik u misschien iets vragen?”
verder lezen ...
Ik heb een grote passie voor het lichaam. Ons lijf heeft een ongelofelijk grote intelligentie wat met ons hoofd eigenlijk nauwelijks te bevatten is. Echt niets is zomaar, alles houdt verband met elkaar en heeft een functie. En dit alles zodat jij mens kan zijn, kan leven en jij kan doen wat je doet.
verder lezen ...